kellyhendrikx.reismee.nl

Kleine update :)

Jeetje, het is weer een hele tijd geleden dat ik een blog heb geplaatst. Ik zit nu op het vliegveld in Christchurch, te wachten op mijn vlucht naar Sydney. Het einde van m'n reis komt in zicht, nog een dagje in Sydney en dan vlieg ik 'alweer' naar huis toe. Om eerlijk te zijn ben ik wel blij om weer naar huis te gaan, door te reizen waardeer je des te meer wat je thuis hebt. Bijvoorbeeld, een heel lief klein zwart pluizebolletje dat kwispelend op je staat te wachten, nadat je geland bent. 

In de tussentijd heb ik Melbourne en het hele zuidereiland van Nieuw Zeeland gezien. Heb ik in een tent op de top van de auto geslapen. Had onze auto een nogal extreem uiterlijk [lees vreemde teksten aan de buitenkant ].  Heb ik een paar filmlocaties van Lord of the Rings gezien. Waarvan een deel (Glenorchy) te paard! Is mijn telefoon kapot gegaan. Heb ik mijn reisgenootje, Cat, aangespoord uit een vliegtuig te springen. Heb ik Kiwi's in het echt gezien, helaas niet in het wild. Ben ik op zoek gegaan naar goud. Beetje nat geworden terwijl we een cruise hadden en onder een enorme waterval eindigde in Milford Sound. Ben ik op het zuidelijkste puntje van het zuidereiland geweest, of te wel, zuidelijker dan dit zal ik waarschijnlijk nooit komen. Of ik moet naar de zuidpool gaan...   Heb ik een walvis gezien! Werden we blij met de kleinste dingen [lees een wc die doorspoelt, een warme douche]. Ooh en niet te vergeten, de meest bijzondere en photoshop ogende uitzichten gehad.

Dit is een hele snelle opsomming van een hoop leuke dingen die ik heb gedaan. Ik ga m'n best doen om het allemaal wat uitgebreider te beschrijven, maar daar gaat waarschijnlijk een beetje tijd in zitten.

Dus over een paar daagjes ben ik weer in Nederland en is het tijd om me voor te bereiden op de volgende trip, Roodtrip in Canada! Maar eerst wordt het even bijkomen van mijn drie maanden weg en quality time met familie en Milo.

An unmissable road trip in Australia

Great Ocean Road trip!

Na een korte nacht zit ik in het vliegtuig naar Melbourne. Ik kijk er erg naar uit, het weer zou een stuk beter bij me moeten passen en ik heb zoveel goede verhalen over Melbourne gehoord. Hopelijk valt het niet tegen, nadat iedereen me heeft verteld dat Melbourne de leukste stad van Australië is. De Skybus rijdt me naar het centrum van Melbourne en hier zou ik met de tram naar mijn hostel kunnen gaan. Dit doe ik alleen niet. Na de extreem relaxte oostkust trip, is Melbourne een beetje overweldigend, een hoop trams, mensen en geluid, ik kan m'n weg even niet vinden. Ik bestel een Uber en ben binnen 10 minuutjes bij m'n hostel, even een beetje bijkomen van de vele indrukken. Straks zie ik Jen om bij te kletsen en af te spreken hoe laat we naar het verhuurbedrijf gaan om onze campervan op te halen. Eindelijk, morgen is het begin van de Great Ocean Road!

Dag 1 Great Ocean Road

Na een heerlijk ontbijt met pannenkoeken, pakken we de trein richting het verhuurbedrijf. Het blijkt al snel dat Jen en ik, allebei een slecht richtingsgevoel hebben. We lopen over een voetpad dat aan de buitenkant van het bedrijf loopt, maar daar is geen ingang. Dit geeft ons in ieder geval genoeg moed, dat we niet zullen verdwalen als we met de campervan vertrekken… Eenmaal aangekomen krijgen we uitleg over het busje, we hebben een koelkast, een draagbaar gasfornuis en alle keukenspullen die we nodig hebben. Het bed kunnen we achter in de bus maken waar overdag een zithoek is. Gelukkig hebben we een TomTom in de auto zitten, dus dat verdwalen daar hoeven we niet zo bang voor te zijn. 

Dan is het zover, we mogen vertrekken. Jen zal het eerste stuk rijden, aangezien zij het gewend is om aan de linkerkant van de weg te rijden. Eerst wat boodschappen doen en dan op weg naar de start van de Great Ocean Road, Torquay. Zodra we de Great Ocean Road bereiken wisselen we van plaats en mag ik rijden. Ik moet zeggen, ik heb nog nooit op zo een mooie plaats auto gereden. Ondanks het prachtig uitzicht over de zee, moet ik wel blijven opletten. Er zijn namelijk erg veel bochten in de weg. Onze eerste overnachting zal in Lorne zijn, bij het Cumberland River Park. Onderweg maken we een aantal stops bij een paar mooie stranden. Na een stevige wandeling naar een vuurtoren, is het tijd om naar onze camping te vertrekken. Wat een mooie camping zeg! We hebben een plaats naast de rivier en je ziet de rotsen aan de andere kant omhoog komen. Kleine spoiler, dit is toch echt de mooiste camping die we gehad hebben (maar ook de duurste). De avond gaat zoveel snel voorbij dan we hadden verwacht. We maken ons avondeten (een hele gezonde en lekkere salade), drinken en kletsen wat en dan is het alweer tijd om naar bed te gaan. Morgen weer op tijd opstaan om de rest van de route te ontdekken.

Dag 2 Great Ocean Road

Wat is een betere start van de dag, dan een zelf samengesteld ontbijt aan het strand. Dit gaat een zeer vervelende routine worden de komende dagen. Iets meer naar het binnenland zijn de Eskine falls te bewonderen. We pakken onze spullen bij elkaar en vertrekken met de van naar de watervallen. De wandeling die normaal beschikbaar is, gaat het niet worden. De rivier is te hoog om de enkele oversteken te maken en we moeten omdraaien. Als we weer boven aankomen, want het nadeel van een waterval is, je moet altijd weer die verdomde trappen omhoog, zien we een andere wandeling. Dit is een wandeling van 1 uur enkele weg naar de Blanket Picnic spot. De wandeling is erg mooi, maar nu wordt ook het waarschuwingsbord duidelijk. Er wordt gewaarschuwd voor vallende bomen en er liggen inderdaad behoorlijk wat bomen op de grond. Wat blijkt, onze bestemming is dus letterlijk een picknick plaats en is helemaal niet zo speciaal. Maar goed, dat de wandeling zelf wel de moeite waard was.

Na deze wandeling vervolgen we onze weg op de Great Ocean Road. We stoppen bij Kenneth River, hier staan ze namelijk bekend om de wilde koala’s. En ja hoor, direct in de eerste boom die we tegenkomen ligt er eentje heerlijk te slapen. We zien ook een King Parrot, deze hebben we voordat we hier aankwamen voor de auto langs zien vliegen. Een erg mooi vogeltje! We vervolgen onze weg naar Apollo Bay. Hier is het tijd om echt te gaan koken en dat is voor $1 dollar mogelijk op de bbq’s van de camping. Weten wij veel hoe lang die dollar duurt, is dat maar een kwartier en het duurt bijna een kwartier om helemaal op te warmen. Dan toch maar ons eigen kookstelletje halen. Dit gaat veel sneller en al snel zitten we aan pasta carbonara!

Dag 3 Great Ocean Road

Na weer een ontbijtje op het strand bezoeken we de plaatselijke boerenmarkt. Ik koop hier een kleine dromenvanger voor in de auto thuis. Voor nu krijgt hij een plekje in de camper en later aan mijn backpack, totdat ik thuis ben. Als we onze route nog eens bekijken komen we erachter dat we vandaag best veel tijd hebben en dat we beter helemaal tot het einde van route kunnen rijden, zodat we op onze laatste dag niet 5 uur terug hoeven te rijden. We vertrekken van Apollo Bay richting Port Campbell, hier tussenin maken we weer een paar tussenstops. We willen graag Cape Otway Lightstation bezoeken, de weg ernaar toe is enorm hobbelig en duurt een stuk langer dan verwacht. Als we eindelijk bij de vuurtoren aankomen, moeten we blijkbaar een entreeprijs betalen. Toch maar niet, weer terug naar dezelfde vervelende weg… 

Het is tijd voor de meest populaire bestemming van de Great Ocean Road, the Twelve Apostles. Weet je wat erg grappig is, het zijn waarschijnlijk nooit twaalf rotsen geweest en niemand weet wat het echte verhaal is. Waarschijnlijk is er helemaal geen speciaal verhaal en is dit alleen voor de toeristen bedacht. Hier dichtbij zijn ook de Gibson steps, dit een trap die naar een strand leidt. Dit strand heeft twee grotten met stalagmieten, afgesloten voor de toeristen, maar wel open om foto’s van te maken. Onze volgende stop is Loch Ard Gorch. Deze wandeling vertelt het verhaal van een schip dat hier gezonken is, de Loch Ard. Om heel eerlijk te zijn vindt ik dit een mooiere plaats dan de twaalf apostelen, dit is namelijk een waargebeurd verhaal. 

We hebben een kleine stop in Port Campell en rijden dan door naar Warnambool, het einde van de Great Ocean Road. Er zijn nog een aantal plaatsen die we kunnen bezoeken, maar deze laten we tot morgen wachten. In Warnambool bezoeken we het Maritime museum, hier lezen we meer over de Shipwreck coast die van Apollo Bay naar Warnambool loopt. Na het museumbezoek rijden we terug naar Peterborough, dicht bij Port Campbell, waar de derde camping op ons wacht. 

Dag 4 Great Ocean Road

Vandaag gaan we de plaatsen bezoeken die we gisteren hebben overgeslagen. Dit betekent wel dat we weer een stukje terug naar het einde moeten rijden. We bezoeken de London Bridge, dit is een rotspartij die door de wind en zee zo gevormd is, dat het op een brug lijkt. En zoals alles hier in Australië, krijgt het dan een Britse naam. Hierna bezoeken we Bay of Martyrs en Bay of Islands. Het is allemaal even prachtig en doet zeker niet onder voor de twaalf apostelen. Zeer zeker niet, naar mijn mening is het zelfs nog mooier. Mede namens de rust die er heerst, geen hordes toeristen, die een wedstrijdje ‘beste selfie’ aan het houden zijn. Ondanks de mooie uitzichten, is dit de minst avontuurlijke dag van onze roadtrip. Er zijn maar weinig wandelingen te doen en we gaan al redelijk vroeg terug naar Apollo Bay. Op de terugweg komen we langs een Tree Top Walk en ik besluit deze te gaan doen. Jen gaat niet mee, omdat ze hoogtevrees heeft. Daar heeft ze ook goed aan gedaan, ondanks dat de bruggen hoge relingen hebben is het allemaal erg bouncy (kan geen goede vertaling bedenken). Erg mooi om het regenwoud van bovenaf te zien!

In Apollo Bay grijpen we de kans aan, om dit kleine kustplaatsje rustig te ontdekken. We slenteren een beetje door de wijken heen, bekijken de mooie huizen en kiezen er alvast eentje uit waar we willen wonen. Ja, voor mij klinkt het ook erg gek. Ik heb van begin af aan stellig gezegd dat ik nooit in Australië kan wonen, maar Apollo Bay is toch wel een erg aantrekkelijk plaatsje om te wonen. We trakteren onszelf vanavond op een avondje uiteten, fish and chips. Niet echt mijn favoriet, maar hey, wie weet is het wel erg lekker.

Dag 5 Great Ocean Road

De einde van onze roadtrip is in zicht. Nadat we alle spullen gepakt hebben, de campervan zo goed als mogelijk geleegd hebben, is het tijd om te vertrekken. Jen rijdt helemaal tot aan Torquay en ik rijdt het laatste stuk, zodat ik ook in de stad een beetje ervaring op kan doen met links rijden. Uiteindelijk leveren we de campervan aan het begin van de middag in en scheiden onze wegen naar andere hostels. Even bijkomen en dan een wandeling maken door het drukke, maar gezellige Melbourne.

Cape Trib, Daintree, Port Douglas, Chasing waterfalls en Great Barrier Reef!!!

Oke, ik loop een beetje achter met m’n blog :) Dus ik heb alles in 1 blog gezet. Dus schrik niet van de hoeveelheid tekst, het gaat over vijf dagen volg tours. 

Dag 1 Cape Tribulation

De tour naar Cape Tribulation en Daintree Rainforest begint lekker vroeg. Ik wordt om half acht opgehaald en we gaan op weg naar een cultureel centrum. Hier krijgen we een welkomst ceremonie van een aboriginal. Iets anders dan ik verwacht had, ik dacht dat er een groep aboriginals in traditionele kleding met trommels een soort dans zouden doen. In werkelijkheid was onze aboriginal gids in normale werkkleding, legde hij kort iets uit over een aantal planten en werden we welkom geheten doormiddel van een vuur van paperbark tree. Daarna gaan we naar het regenwoud een waterval bezoeken, hier nemen we een duik in het erg koude water om lekker af te koelen. Met een korte boardwalk (dit is een pad op palen door het regenwoud) sluiten we de dag af en worden we naar ons hostel gebracht in Cape Tribulation.

Bij aankomst hebben we nog de hele namiddag vrij en we besluiten om als groep een wandeling naar een uitzichtpunt te maken. De wandeling zou maar 20 minuten duren, maar we worden zo afgeleid dat het uiteindelijk een uur op de heen weg wordt. De eerste afleiding is een kokosnoot, de jongens willen even laten zien hoe sterk ze zijn en de kokosnoot openen. Dat klinkt alleen een stuk makkelijker dan het is. De buitenkant van de kokosnoot bestaat uit zeker tien centimeter 'haren' en daarna komt pas de harde schil. Het lukt uiteindelijk wel en de kokos ziet er prima uit, maar niemand ziet het echt zitten om een stukje te proberen. Tweede afleiding, enorm veel kleine krabbetjes die rondrennen. De leukste en laatste afleiding, een hond! In eerste instantie twijfelen we of het niet een dingo is, maar als snel wordt duidelijk dat dit een enorm lieve en vrolijke hond is. Ik besluit dat we hem een naam moeten geven en het wordt Dingo    Erg leuk om weer een hond te hebben om mee te spelen, ik mis m'n kleine Milo heel erg. Dingo volgt ons tot aan het uitzichtpunt en begeleidt ons ook weer helemaal terug naar het hostel. In het donker mogen we niet van het hostel, in verband met krokodillen en andere gevaarlijke dieren. Dit advies nemen we van harte en de avond vliegt voorbij, dankzij een hoop gelach en geklets.

Dag 2 Cape Tribulation

Ik ben nog niet helemaal uitgerust, maar wil wel graag naar het zoetwater meer. Verder is er niet veel te doen, dus dan zit ik de hele ochtend in het hostel te wachten tot ze ons komen ophalen. Niet echt een leuke optie. Als ik bij het ontbijt kom zie ik alleen Luka zitten, hij verteld dat Christoff en Cecilia al vertrokken zijn, ze wilde extra vroeg gaan. We besluiten met z'n tweeën toch de wandeling te maken. Wat ben ik blij als we eindelijk aankomen bij de 'fresh waterpools'. Het is zo warm en benauwd dat ik erg blij ben met het koude water, vooral na een uur wandelen. Na een tijdje besluiten we weer terug te gaan. Op een gegeven moment stopt er een auto naast ons, de mevrouw van het hostel, of we een lift willen. Daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen, de wandeling is toch langs de weg aangezien het nu niet mogelijk is om langs het strand te lopen i.v.m. vloed. Als we aankomen in het hostel blijkt dat we echt heel veel geluk hebben gehad, er breekt opeens een storm los, niet normaal! Na een aantal uur zien we opeens Christoff en Cecilia aankomen, zij hebben dus midden in deze storm gelopen en zijn net twee verzopen katten. 

Na de lunch worden we opgehaald en is het tijd voor een echte rainforest walk... In de regen dus. Ik als Nederlander heb mijn paraplu bij en dat blijkt ook de beste optie te zijn, want ik ben redelijk droog aan het einde van de wandeling vergeleken met de rest. Nog een laatste stop voor een heel erg lekker ijsje en een mooi uitzicht. Ik word bij Port Douglas afgezet, een klein stadje waar ik een dag zal verblijven voor ik weer terug naar Cairns ga.

Dag 3 Port Douglas

Vandaag heb ik de hele dag in Port Douglas voordat ik weer terug naar Cairns ga. Het is een klein stadje aan de zee, zoals in zoveel plaatsen in het noorden is het nu stinger season. Een bizar weetje is dat Steve Irwin (Crocodile hunter) voor de kust van Port Douglas is gestoken voor een pijlstaartrog. Ik voel niet echt de neiging om hier een stukje te gaan zwemmen    Het hostel waar ik verblijf is het eerste hostel dat echt fijne matrassen heeft. Ik heb zo lekker geslapen! Alleen niet zo lang als ik had gewild, een paar kamergenootjes moesten heel vroeg opstaan en hadden niet zo de behoefte om stil te zijn. Wat doe je dan als je klaarwakker bent, lekker in bed blijven liggen   

Als ik eenmaal op ben gestaan ga ik lekker ontbijten met heel wat fruit en ga dan op weg naar het strand. Ze hebben hier een headland walk met hele mooie uitzichten. Als ik daarvan terugkom trakteer ik mezelf op een voetbehandeling en bezoek ik een paar winkeltjes. En dan is het weer tijd om terug naar Cairns te gaan.

Dag 4 Waterfall Wanderes
https://www.youtube.com/watch?v=iozXSpjjQms

Weer een vroege start van de dag, maar wel van een geweldige dag! We beginnen bij Babinda waterfall, hier stoppen we alleen voor een foto en 'morning tea with cookies'. Het is te gevaarlijk om hier te zwemmen, er zijn in het afgelopen jaar 44 mensen gestorven door de onderwater stromingen. Onze volgende waterval is Josephine falls, dit was echt mijn hoogtepunt van de dag! Het heeft namelijk een natuurlijke glijbaan. De gedeelte van de waterval bestaat uit een grote steen, waar we dus meerdere malen vanaf zijn gegaan. Met een beetje teamwork hebben we iedereen op de waterval gekregen. Het is niet zo eenvoudig om op rotsen met alg te klimmen, dus af en toe een handje was wel handig haha. Daarna zijn we naar Millaa Milla falls gegaan. Kennen jullie de reclame van Herbal Essences waar ze haar haren achterover gooit? Nou dat is dus gefilmd bij deze waterval. Wij hebben het ook op video    zelfs in slowmotion op mijn telefoon. Hier zien we zelfs een stuk of vijf/zes kleine schildpadden zwemmen. 

Na een lunch en een poging tot een potje pool gaan we verder naar de volgende stops. We bezoeken een natuurlijke krater, het water in de krater is 73 meter diep en dan is er nog 58 meter voordat je bij het water bent. Iets verder door is weer een plek waar we kunnen zwemmen en het is zelfs mogelijk om achter de waterval te zwemmen! Als de gids me niet naar binnen had getrokken, dan was ik waarschijnlijk nooit door deze stroming heen gekomen. 

Als je de film Avatar hebt gezien, dan herinner je je vast wel het regenwoud waar ze leven. Misschien kun je zelfs de grote boom, hun huis, herinneren (het huis kan ik namelijk niet herinneren). De maker van de film is naar het Daintree Rainforest geweest om inspiratie op te doen voor de film en heeft de boom die je op de foto ziet gebruikt om hun thuis mee te verwoorden. Ik ga de film in ieder geval nog een keer kijken als ik thuis ben. Onze laatste stop is Lake Eacham, dit is ook een vulkanische krater. Het water is hier een beetje warmer dan op de andere plaatsen, maar veel tijd om er van te genieten hebben we niet. Na ongeveer vijf minuten begint het te regenen, van een beetje naar een enorme stortbui met onweer. Ik moet zeggen, we hebben geluk gehad, een paar meisjes die ik tegenkwam tijdens de Cape Trib tour hadden de watervallen en bezocht. Zij hadden de hele dag regen gehad. Als je de hele dag zwemt maakt dat niet zo heel veel meer uit, maar dan is ook echt alles nat. Kleding, handdoek, telefoon etc. Gelukkig begon het bij ons pas op de terugweg, in de bus hebben we zelfs een dansje geleerd, we zullen kijken of ik het nog ken als ik thuis ben   

Dag 6 Great Barrier Reef (dag 5 was niks speciaals)

Het is zoals met alle tours weer een vroege start van de dag. We worden om 7 uur in de ochtend naar de haven gebracht, waar ik op zoek ga naar mijn boot: Passions of Paradise. Als iedereen op de boot aanwezig is vertrekken we richting het Great Barrier Reef. Het begint met een tocht van 1,5 uur voordat we bij onze eerste snorkel/duik plaats zijn. Ik had de mogelijkheid om voor de eerste keer te gaan duiken, waarom ik dat niet heb gedaan? De eerste keer dat ik ging snorkelen moest ik heel erg wennen aan het onder water ademhalen. De laatste keer dat ik dit gedaan heb moet zeker 10 jaar geleden zijn geweest. En aangezien duiken nog een stapje verder is en het ook direct in zee is, zag ik dat niet zo zitten. Uiteindelijk heel blij dat ik het niet gedaan heb, want achteraf zeiden een paar mensen dat ze het snorkelen mooier vonden dan het duiken en dat ze het hun geld niet waard vonden.

Onze eerste snorkelstop was erg lastig om te filmen, alle gekleurde vissen en koraal dat ik zag was groen op de film. Maar gelukkig hadden we ook nog onze tweede stop en daar heb ik zo mooi beeld van! Dit kunnen jullie bekijken via deze link: https://youtu.be/1WDHNvi8YU4

Als er een tour is die ik zonder nadenken over zou doen, dan is het deze wel!  


Het einde van de oostkust en het begin van ...

Mijn roadtrip plannen!! 

Het voelt een beetje vreemd, dit is de laatste busreis die ik zal maken met de Greyhound in Australië. Deze bus heeft me de hele oostkust laten zien, een nostalgische laatste 2,5 uur haha. Eenmaal aangekomen in Cairns, bekijk ik op Google Maps hoe ver mijn hostel is. Tja, die ligt dus blijkbaar op bijna een half uur lopen van de bus terminal. Met een gevoelstemperatuur van 41 graden, een zware backpack en onhandige daypack, een perfecte combinatie om voor de taxi te kiezen. Maar dat doet Kelly niet, nee ze loopt dat wel even. Ik heb echt zo een spijt dat ik het helemaal gelopen heb, veel te warm met zo'n backpack op je rug. Gelukkig doet een airconditioning op de kamer het erg goed, om weer bij te komen. 

Later op de avond spreek ik af met Jen voor een biertje en wat eten. Jen ken ik officieel al van Yamba, maar heb meer tijd met haar doorgebracht tijdens Australia Day en het etentje in Airlie Beach met Debbie en Keith. Blijkbaar doen we iets goed als we samen zijn, want we ontmoeten steeds allemaal locals als we uit gaan. We raken aan de praat met twee jongens een gaan samen pool biljart spelen. En weet je wat? Ik begin er stiekem goed in te worden! Ondanks dat de meest simpele ballen niet lukken, heb ik wel drie keer een super ingewikkelde move uitgehaald waardoor de bal er ook nog eens in ging. Ze stonden er allemaal van te kijken dat het me gelukt was!

Ik ben dit in het hostel aan het typen terwijl ik op m'n bed zit en wat zie ik opeens. Het matras boven me heeft kangoeroes, zonnen en sterren erop staan. Lekker Australisch   

Zoals ik al eerder heb verteld heb ik plannen om een aantal weken naar Nieuw-Zeeland te gaan en de Great Ocean Road te rijden. Deze plannen zijn vandaag ook vastgelegd door het boeken van een camper. In Melbourne gaan Jen ik voor vijf dagen met een camper de Great Ocean Road ontdekken. Parkeren op campings en verder lekker doen waar we zin in hebben. Voor Nieuw-Zeeland heeft Cat vandaag ook de camper geboekt, dus dit staat ook vast. Half maart ga ik naar Christchurch en maken we een roadtrip over het zuidereiland voor 2,5 week! Zoveel leuke vooruitzichten.

De komende dagen ga ik een aantal tours doen in de omgeving van Cairns. Ik begin met Cape Tribulation, de dag erna Daintree Rainforest en de dag daarna Port Douglas. Dan kom ik weer terug naar Cairns voordat ik verder ga met de volgende tour. 

Ooh trouwens, toen Jen en ik  onze route aan het uitstippelen waren op een terrasje raakte we weer aan de praat met locals. Ze wonen in Tasmanië en boden ons zomaar aan om bij hen te komen logeren als we in de buurt waren! Helaas staat dat niet op de planning, anders was dat natuurlijk super leuk geweest.

Life begins at the end of your comfort zone

Na een onrustige nacht door de ijskoude airco, nee het had niks met de skydive te maken, is het tijd om me klaar te maken voor mijn allereerste skydive! Dichte schoenen aan, telefoon mee en een hoop moed verzamelen en ik kan er tegenaan. Ik word bij m’n hostel opgehaald, tijdens de rit naar onze startlocatie krijg ik al een beetje uitleg van de chauffeur. Ik moet me eerst melden bij het kantoor, dan moet ik buiten wachten met mijn mede-skydivers. Als iedereen aanwezig is krijgen we onze harnassen aangemeten en ontmoet ik Steve, mijn skydive partner    Snel de bus in en op weg naar het vliegveld. We zijn in totaal met 8 beginnelingen en 8 begeleiders. Hoe gaan we in hemelsnaam in dat vliegtuigje passen! Door allemaal achter elkaar met het gezicht naar de achterkant van het vliegtuig op de grond te gaan zitten. Heerlijk zo een enorme tas met parachute op mijn schoot. 

Het uitzicht vanuit het vliegtuig is al prachtig. Als de deur open geschoven wordt, dringt het pas echt tot me door. Ik ga zo meteen gewoon uit een vliegtuig springen! Een vliegtuig dat op 15.000 ft hoogte is!! Het is zo ver, ik ben een na laatste, dus zie zowat iedereen eruit springen/vliegen/vallen. Het is mijn beurt, nog voordat ik echt na kan denken over wat er gaat gebeuren, springen we al uit het vliegtuig. Voordat de parachute opent hebben we een vrije val van 60 seconden van wel 200km/h! Voor mijn gevoel duurt het veel langer en vraag ik me af of de parachute niet al open zou moeten gaan. En ja hoor, daar komt de parachute. Niks om je druk om te maken haha. Nu heb ik de tijd om echt om me heen te kijken, ik zie verschillende eilanden, Great Barrier Reef, regenwoud en zoveel meer dan ik kan opnoemen. Zo lang als de vrije val voor mijn gevoel duurde, zo kort duurde de parachute vlucht. Binnen no time legt Steve me uit wat ik moet doen bij het landen en gaan we al richting het strand. En voor ik het weet staan we weer op het strand, m’n oren suizen nog na van de vrije val en ik geef Steve een high five! I did it!

Opeens geeft Steve aan dat hij een error had gekregen terwijl de parachute openging. Hij hoopt dat alles toch goed is opgenomen. Het enigste dat ik kan doen is afwachten en wat lekkers gaan eten    We krijgen een gratis maaltijd, daarna kunnen we onze foto’s en video op gaan halen. Even lekker nakletsen over deze onvergetelijke ervaring en genieten van heerlijke pannenkoeken. Uiteindelijk is alles gelukkig goed gegaan met mijn foto’s en video!

On the road again

Van de ene naar de andere plek reizen, het geeft me enorm gevoel van geluk. Ik kan en mag dit in Australië meemaken, mijn droom waarmaken. Ik heb al zoveel hoogtepunten gehad deze reis dat ik me bijna niet kan voorstellen dat er nog meer zullen volgen. Toch is het zo, morgen zal ik letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt beleven. Ik ga skydiven!! Nee niet indoor skydiven zoals in Dubai, maar echt uit een vliegtuig springen! Over precies 15 uur komen ze me ophalen en gaan we het meemaken!

Cruisin' through Magnetic Island

Wat een dilemma had ik gisteravond, wel vroeg opstaan voor de Forts Walk of lekker blijven liggen. Toch maar de wekker om 7 uur gezet.. Midden in de nacht wordt ik wakker, verklaar mezelf voor gek en zet de wekker weer uit. Uiteindelijk werd ik vanmorgen toch om 7 uur wakker door een kamergenoot, dan toch maar opstaan, snel spullen pakken en met de scooter naar het startpunt van de wandeling. Waarom ik dit in de ochtend wil doen? Dan is het nog niet zo warm, ondanks dat heb ik het nog behoorlijk benauwd. Ook wel eens lekker om alleen een wandeling te maken. Deze wandeling staat bekend om de wilde koala’s, dus ik ben meer in de bomen aan het kijken dan dat ik voor me kijk. Maar het werkt uiteindelijk wel! Ik zie voor de tweede keer een wilde koala op Magnetic. En deze is ook nog eens veel dichterbij, dan de koala’s tijdens het paardrijden.  Als ik terugkom is het tijd om even af te koelen in de kamer.

Ik kom een Nederlands kamergenootje tegen, Yasmin. Ze heeft nog geen plannen voor vandaag, dus we besluiten om samen het eiland te gaan verkennen. Mijn scooter huur is alweer afgelopen, dus ik breng mijn scooter terug en we huren samen een scooter met tweezits. Zij mag niet rijden omdat ze haar rijbewijs niet bij heeft, niet dat ik het erg vind, het is echt super leuk om scooter te rijden. En wat blijkt, het is met z’n tweeën nog leuker! We hebben snorkelspullen en een stinger suit gehuurd en kunnen er de hele dag tegenaan. Ik heb een foto van m’n suit toegevoegd, deze hebben zelf handschoenen er aan vastzitten. Haha we zien er een beetje belachelijk uit, maar ik zie tijdens het snorkelen al zoveel kwallen rondzwemmen (hele kleine), dat we blij zijn dat de pakken van top tot teen zijn.

We hebben Alma Bay, Geoffrey Bay, Florence Bay en Picnic Bay bezocht. De eerste drie stranden hebben we gesnorkeld en de laatste was voor de zonsondergang. Voor Florence Bay moesten we 30/40 minuten wandelen om bij het strand te komen. Onze scooter mag daar namelijk niet rijden, het is alleen geschikt voor 4x4 auto’s. Een pittige wandeling waar de weg steeds stijl omhoog en omlaag gaat. Niet echt mijn idee van een leuke wandeling, maar het eindpunt was het zeker waard. Terwijl we aan het snorkelen zijn, komt er een kleine boot langs die een tour doen. Ze stoppen bij Florence Bay om de vissen te voeren, hier komen hele grote Batfishes op af van ongeveer 80 cm en haaien van ongeveer 50/60 cm. Erg mooi om van dichtbij vanuit het water te bekijken, maar ze hoeven voor mij niet zo dichtbij te komen haha. Snel teruglopen, nou ja, zo snel als mogelijk en dan de snorkelspullen inleveren bij ons hostel.

Helaas is er geen tijd voor een douche als we de zonsondergang aan de andere kant van het eiland niet willen missen. Direct weer op de scooter, wat een mooi uitzicht hebben we nu de zon langzaamaan aan het zakken is! Yasmin heeft een aantal filmpjes gemaakt van onze tour richting Picnic Bay. Aangezien de restaurants in Picnic Bay, of te duur, of dicht zijn besluiten we bij het andere Hostel Base te gaan eten. Hier kom ik een hoop bekenden tegen en is de sfeer van het hostel iets luidruchtiger, dan ons hostel. Ook wel eens leuk voor de verandering    Op de terugweg is het helemaal donker en Yasmin zegt dat ze bliksemschichten achter ons zit. Omdat het niet zo slim is om als chauffeur om te draaien, heb ik haar maar op haar woord geloofd en ben ik zo snel als het kon in het donker teruggereden. Even douchen en dan lekker naar bed!

Baby blauwe scooter, paarden en ...

Wilde koala's!!

Oke, we beginnen bij het begin haha. Vanmorgen ging ik bij de receptie langs om de scooter en het paardrijden te boeken. Het paardrijden wilde graag morgenvroeg doen, maar helaas was dat helemaal volgeboekt. Ik kon wel nog vandaag in de middag mee gaan, wie ben ik om dan nee te zeggen. De trail vertrekt om 14.30, dus ik heb nog drie uurtjes voordat ik ga paardrijden. Een klein uurtje wachten op de bus en dan op naar het scooter verhuurbedrijf. Als dat nou zo makkelijk was gegaan als ik net heb opgeschreven dan was ik zo blij geweest. De buschauffeur zou me laten weten wanneer ik moest uitstappen, maar dat was ie even vergeten! Bij de ferry stop stappen er een heleboel mensen in de bus, waaronder, ja hoor, Felix! Haha we blijven elkaar maar achtervolgen, dit keer was hij de stalker :p Toen iedereen uitstapte bij het hostel (niet mijn hostel, maar eentje aan de andere kant van het eiland), besluit ik de buschauffeur eens te vragen waar we nu zijn. Zegt hij: 'ooh ja helemaal vergeten, als je die kant op loopt ben je er in tien minuten'. Ja, maar Kelly is niet helemaal gek! Het is hier bloedheet, ik ga niet midden in de zon tien minuten teruglopen. Bij het hostel geven ze aan dat ze het verhuurbedrijf wel kunnen bellen en dat ze me dan op komen halen.

Nadat ik er eindelijk ben, moet ik een oefenrondje maken om te kijken of ik het aandurf (want ik heb nog nooit op een scooter gereden!). Het is echt super leuk, alleen ik moet wel nog even wennen aan het links rijden    Na één keer rechts gereden te hebben, blijf ik mezelf steeds herhalen: links, links rijden!! En dat gaat eigenlijk best goed haha. Omdat ik niet zo heel veel tijd meer heb ga ik terug naar het hostel om me om te kleden voor het paardrijden en te lunchen.

Bij de Ranch krijg ik Chocci Brown toegewezen, dit is een beetje een nukkige ruin en het ras is Paint. Ik moet je zeggen, ik heb nog nooit zo relaxte paarden gezien. Voor mij een beetje te relaxt om eerlijk te zijn. Maar het geeft me wel de tijd om lekker rond te kijken en dus ook wilde koala's te zien!! Aangezien we een groep met behoorlijk wat beginners hebben, gaan ik en nog een meisje soms een andere richting op zodat we kunnen galopperen. Eén man zegt dat zijn paard niet wilt lopen... Nee dat klopt, als je je voeten zowat tussen z'n oren legt dan loopt hij inderdaad niet door. Halverwege komen we aan in Horseshoe Bay, hier gaan we met de paarden zwemmen    Eerst allemaal een stinger suit aan en dan weer terug op het paard en de zee in. Nu ben ik toch wel blij dat we van die relaxte paardjes hebben, met al die golven heb ik het idee dat ik er ieder moment vanaf kan vliegen. Gelukkig gaat het helemaal goed. Helaas betekent dit ook de terugrit naar de ranch.

Als ik terug kom ga ik met de scooter naar de goedkope supermarkt  ;) en ga dan pannenkoeken bakken. Dit is echt mijn eerste en laatste keer dat ik pannenkoeken bak in Australië. De pannen zijn zo slecht dat alles blijft plakken, ze zien er totaal niet smakelijk uit, maar het is te doen. Met heel veel nutella. Als ik buiten kom na het bakken zie ik twee possums (ook wel buidelratten genoemd) tussen de tafels rondlopen in de hoop dat iemand knoeit. Zo schattig om te zien! Het is een grote en een kleine (waarschijnlijk mamma en baby), maar wij noemen ze Ben en Jerry. Ben heeft zelfs naar me gezwaaid en wilde bijna op m'n schoot klimmen.

Aangezien ik weer eens geen bereik heb op m'n telefoon, zit ik vanavond in de receptie om op de wifi alles bij te werken en mijn route door Nieuw Zeeland te plannen met mijn Nieuw Zeelandse vriendinnen  

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active